Sprzęt wielkopiecowy

Wielki piec wykonany jest z blachy stalowej i wyłożony cegłami ogniotrwałymi. Korpus wielkiego pieca jest podzielony od góry do dołu na 5 części: gardziel pieca, korpus pieca, talię pieca, brzuch pieca i cylinder pieca. Ze względu na dobre wskaźniki techniczne i ekonomiczne wytwarzania żelaza w wielkim piecu, prosty proces, dużą produkcję, wysoką wydajność pracy, niskie zużycie energii i inne zalety, ta metoda produkcji żelaza stanowiła zdecydowaną większość całkowitej światowej produkcji żelaza.

Produkcja wielkopiecowa z góry pieca ładowana rudą żelaza, koksem, żużlem z topnikiem (wapieniem), z pieca zlokalizowana jest w dolnej części pieca wzdłuż obwodu powietrza nawiewanego do podgrzanego powietrza. Węgiel zawarty w koksie (niektóre wielkie piece wdmuchują także pył węglowy, olej ciężki, gaz ziemny i inne paliwa pomocnicze) spala się z tlenem z powietrza w wysokiej temperaturze, tworząc tlenek węgla i wodór, a tlen z rudy żelaza jest usuwany w procesie wyrastania w piecu, dzięki czemu żelazo ulega redukcji. Stopione żelazo jest uwalniane z wylotu żelaza. Niezredukowane zanieczyszczenia w rudzie żelaza, wapieniu i innych topnikach łączą się, tworząc żużel, który jest odprowadzany przez otwór żużlowy. Wytworzony gaz odprowadzany jest ze szczytu pieca i po odpyleniu wykorzystywany jest jako paliwo do gorącego wielkiego pieca, pieca opałowego, pieca koksowniczego, kotła itp. Głównym produktem wytapiania wielkopiecowego jest surówka, a produktami ubocznymi są żużel wielkopiecowy i gaz wielkopiecowy.